Een wiskundige Kater

Een eend kan niet tellen 

Toch kan hij goed zwemmen

en dompelt zijn kop in koud water.

Een mus kan niet tellen

Zijn er genoeg?

Vogelkijkdagen zijn vaker.

Waar leidt al dat wiskundig denken toch toe?

Verveelde student is

zijn wiskunde moe.

De koekoek koekkoekt het is al wat  later.

Diep in zijn eigen gedachtekringen,

probeert de student van zijn oefening te winnen.

Bang voor zijn zoveelste flater.

Toen hij eindelijk de oefening verslond.

Beweegt hij lippen en huig in zijn mond.

Een kreet verlaat krachtig zijn tater.

Eén koekoek vliegt weg.

Een eend kijkt op.

En mussen  verdwijnen  wel vaker.

De jaah en de woeh,

maken de student minder moe.

En hij drinkt zich tenslotte een kater.

door; Koen Ferny

Een kwart

Een leerkracht heeft soms wat tijd in de vakantie.
Ik wilde gaan uitrekenen hoeveel, maar dit leek weer een onmogelijke rekensom te worden.

Tijdens een gewone werkweek heeft een fulltime leerkracht minstens een halve dag vrij en hoogstens denk ik 2,5 dag. Maar ja ik durf mijn hand voor deze bewering niet in het vuur steken.

En wat is vrij zijn? Sommige leerkrachten werken in die vrije periode 0% en andere leerkrachten 90%. En ook hier weer is dit moeilijk te staven.

Moet ik dan met gemiddeldes gaan werken? Of is de mediaan een betere maatstaf? Tja hierover kan ik al wel weer een paginaatje of drie verder bomen.

Kortom, het kan me eigenlijk allemaal niet schelen. Iedereen doet maar naar eer en geweten wat hij of zij nodig acht.

Nu, ik heb dus wat tijd over in de vakantie en ik loop al lang met het idee rond om wat wiskundepoëzie de wereld in te smijten.
En voorlopig enkel uit :"Wis-en natuurlyriek' van Drs.P en Marjolein Kools.
Een heerlijke bundel vol met wiskunde en wetenschapspoëzie.
Toch een niche dat weinig bevolkt is.

Hieronder kunnen jullie alvast genieten van het eerste zeer kort en voor de meeste begrijpelijk gedichtje: 'Een kwart' en dit komt denk ik aardig overeen met het aantal vakantiedagen  die ik heb op een werkjaar.

Pijnlijk in het kwadraat

Soms doet wiskunde echt wel pijn. Niet zozeer omdat het te moeilijk is, maar omdat de wiskundige waarheid zo hard tegen je intuïtie indruist.

Ik heb al eens een bericht geschreven waarin zo'n pijnlijke waarheid mij recht gaf op een 'krat Ice-Tea', waar ik nog steeds op aan het wachten ben. Misschien kunnen kennissen van Koen V. eens een subtiele hint geven...

Maar de volgende waarheid doet zo pijn dat ik niet wil instaan voor de gevolgen. 

Dus lees voort op eigen risico!

Dit is geen grap.

Je kan nu nog stoppen met lezen.

Laat je niet triggeren door deze goedkope zinnetjes.

Stop, nu je nog kan.

...

Klik hier als je liever HLN wilt lezen. Het gaat je alvast meer rust geven dan verder te lezen. Veel plezier!

EINDE

Ok, als je hier bent geraakt dan heb je er dus zelf om gevraagd.
Moedig! Of dom?

Ik heb deze 'killer' gevonden door een van mijn obscure sites te bezoeken. Ik deel deze site niet zo graag omdat hij vol schoonheid zit die ik liever voor mezelf wil houden. Maar toch deel ik hem met jullie dankzij een overblijfsel van mijn opvoeding. Hier is hij dan: Numberphile.

Hierop zitten echt wel knappe kerels, die op een zeer sexy manier wiskunde kunnen brengen. En veel zaken op een zere heldere manier kunnen uitleggen.

Zo ook dus onze langverwachte Pijnlijke: 1+2+3+4+5+... = -1/12.
Zo het is eruit. Ja, je leest het goed. 1 plus 2 plus 3 plus 4 en zo oneindig verder is gelijk aan -1/12.
En dus niet gelijk aan oneindig, zoals onze lieve intuïtie ons zal zeggen.

-1/12 (lees min één twaalfde)
Wat een belachelijk getal is dat?
Allé mannen, -1/12!
Niet eens positief.
Hallo, ik ben niet dom hoor.
tuuuuuuuut/ pierewit/ kortsluiting
..............

Laat jezelf overtuigen. Het filmpje is wiskundig juist en met een beetje doorzettingsvermogen niet al te moeilijk. Hier wordt het geheim onthuld van deze bizarre uitkomst. Vertel het verder. De wereld moet dit weten! Lijkt mij zelfs van levensbelang.

Ongeloof in de voetbalvelden

Zoals een gemiddelde student uit de jaren 80 zat ik veel in de les. Buiten een aantal vakken ging er veel aan mij voorbij. Af en toe overkwam me het dat ik toch enkele zinnen bewust opving. En een zo'n zinnetje is wat blijvern hangen: "Elke 10 seconden wordt er in het Amazonewoud een stuk bos omgekapt zo groot als een voetbalveld."

Gedaan met de halfwakkere toestand. Iets in mijn hoofd gaat dan wild tekeer. Ik kan deze hoeveelheid niet overschouwen en het lijkt mij ongeloofwaardig.

Ik heb dan drie keuzes:

1) Aannemen wat de leerkracht vooraan zegt en het erg vinden

OF

2) Niet aanemen wat de leerkracht zegt en de uitspraak categoriseren onder: valse-linkse-propaganda- van-groene-rakkers-die-dringend-een-andere-hobby-moeten-zoeken en besluiten dat het voetbalveld gereduceerd kan worden tot zo'n mini voetbalveldje die je de laatste tijd als paddestoelen ziet opduiken in gebieden waar er nog maar weinig bomen staan.

OF

3) aan het rekenen slagen/opzoeken en de uitspraak op z'n waarde schatten:


Ok, we gaan even voor optie 3. Als je niet graag rekent kan je beter doorgaan naar het resultaat. Het staat iets vetter gedrukt.

Dus elke 10 seconde 1 voebalveld. We reken eens uit hoeveel dat er zijn op jaarbasis:

- aantal seconden per jaar = 365 X 24 X 60 X 60 = 31536000
- om de 10 seconde 1 voetbalveld dus het aantal voetbalvelden = een nulletje minder = 3153600

even een weetje een hectare is ongeveer gelijk aan twee voetbalvelden dus
- aantal hectare amazonewoud dat jaarlijks gekapt wordt is 3153600 : 2 = 1576800 ha

1576800ha = 15768 km² 

....zoveel van het amazone regenwoud wordt er dan per jaar gekapt. En als je weet dat het  amazonewoud ongeveer 7000000 km² groot is. Dan is 15768 km² best wel realistisch.
Rekenkundig toch.

Dus een voetbalveld...elke 10 seconden...tja...dat is veel zeker...slik

WK 2014 nieuws:
De rode duivels spelen hun eerste wedstrijd
 op het veldje links op de foto.

In de knoop

Daar kwam hij dan aangekropen met kettingen en touwen. Trots liet hij ze zien. Ik pakte ze aan en constateerde: een warboel.
Moedig begon ik eraan, stuk voor stuk losmaken, de ontknoping nabij, behalve de laatste hielden zich hardnekkig verbonden.
Ik gaf het op en zocht soelaas bij een tak van de wiskunde: de topologie, en daar een blaadje van: de knopentheorie.
De liefhebbers kunnen onderaan dit blogberichtje al wat warm lopen voor deze mooie theorie. Anders lees je maar rustig verder...

In de oudheid was er al sprake van een zeer vervelende knoop: de Gordiaanse.
In Gordion stond bij de tempel voor Zeus een ossenkar waarmee Midas de stad in gekomen was voor hij tot koning gekroond werd.
Deze ossenkar was vastgebonden met een reusachtige knoop. De overlevering zei: "Wie deze knoop losmaakt wordt koning van de wereld".
Toen Alexander de Grote Gordion veroverde ging hij de beroemde knoop bekijken en hij ruimde het probleem resoluut (met een stevige hak van zijn zwaard) uit de weg zoals we van hem mogen verwachten. 

Voor mij was deze resolute oplossing van Alexander de Grote geen optie, daar ik mijn zoon zijn emoties niet in de knoop wilde leggen.
Spijtig genoeg bood de knopentheorie ook geen soelaas voor dit specifiek probleem.
Dan maar wat boerenverstand en een flinke dosis geduld. En ja hoor, na een poosje(lees twee tassen koffie en veel getier en gevloek verder) kon mijn zoon zich dan eindelijk voorbereiden op zijn koninkrijk(zie foto).

Simon de Kleine

Enkel voor de liefhebbers:

Een knoop is een equivalentieklasse van inbeddingen (continue injecties) van de topologische cirkel in de driedimensionale Euclidische ruimte. Twee inbeddingen zijn equivalent als er een continue vervorming van de Euclidische ruimte bestaat die de ene inbedding in de andere vervormt (en die tijdens de vervorming een inbedding blijft, dus de lus snijdt zichzelf niet):

Alle inbeddingen van de cirkel hebben beeldverzamelingen die per definitie topologisch equivalent zijn, want ze zijn allemaal homeomorf met de cirkel zelf. Het interessante topologische object is het knoopcomplement van de beeldverzameling. Krachtens een stelling van Gordon en Luecke zijn twee knopen die topologischequivalente complementen hebben, gelijk of elkaars spiegelbeeld. De studie van knopen kan dus worden herleid tot de studie van driedimensionale variëteiten.

bron: wikipedia

Is Bar Leon banaal?

Koude zaterdagmiddag, op zoek naar wiskunde in 'Bar Leon'. Vluchtige blik! Wiskunde overal, maar banaal:

- de prijs van een macchiato die ik zonet besteld heb (€2,00);
- de temperatuur van mijn macchiato (+/- 40°);
- de spiegeling van het lepeltje in mijn kopje;
- het geluid van mijn theelepeltje dat te vatten is in allerlei golven, die weer te   omschrijven zijn in mooie wiskundige formules;
- het licht dat tegen 300000 km/sec tegen mijn tasje botst en het toch niet breekt;
- een affiche van het 'Seef-bier': Een 'geheim' brouwsel dat enkel met de juiste verhouding en samenstellingen een unieke smaak tot ons brengt;
- de plattegrond van 'Bar Leon' met zijn verrassende vormen en verhoudingen;

De muziek in 'Bar Leon' valt ook wel in mijn smaak. Ik moet jullie niet vertellen hoeveel wiskunde er voor nodig is om de muziek die in iemands brein  ontstaat, via allerlei technologie, uiteindelijk het mijne bereikt. 

Toch allemaal wat te banaal. In elk cafeetje op aarde kan je deze wiskunde ontdekken. Dus op zoek naar iets uniek. Iets wiskundig dat alleen hier in 'Bar Leon' te ontdekken valt.

Na een gesprekje met de barman, nog niets gevonden. Dan maar een Seefbier bestellen. Wie weet wat voor wiskundige wetenswaardigheden er los worden gemaakt door al die nieuwe chemische reacties in mijn lichaam.Soms zorgt juist de on-logica voor de meest verrassende wendingen.

een uurtje later .... nog niets gevonden...

Misschien leg ik de lat wel te hoog?
Wat is banaal: 'zo gewoon dat het vervelend is.'
Zo van die taaldefinities daar kan ik als wiskundige weinig mee.
Want wanneer is er iets vervelend?
Als het voor 80% van de mensheid vervelend is?
Is jazz dan ook banaal? Is het lezen van Buber dan ook banaal? Is niet-scheiden dan banaal? Zijn homo's dan banaal?

Ok, ik geef het toe, ik wil er zo gemakkelijk vanaf komen. Als ik kan bewijzen dat banaal eigenlijk banaal is. Dan kom ik er goed vanaf met mijn bovenstaande voorbeelden van wiskunde in Bar Leon.
En hier zal ik het dan ook bij laten!

Ik daag de lezers uit een wiskundige wetenswaardigheid te vinden in Bar Leon die je nergens anders vindt!

Chaos is rust....

Ja, daar stà ik soms bij stil. En ik wòrd er ook nog eens stil van.
Sneeuw!
Alles wat daarvoor chaos was, wordt even bedekt.
Rust.
Al is het maar voor even.

En toch is dit wit deken, dat zoveel rust uitstraalt, een toonbeeld van chaos.
Straffer nog, het summum van chaos.
Geen enkele sneeuwvlok lijkt op een ander:

Dan heb ik het niet over de grootte van de sneeuwvlok, want daar kan ik als wiskundige theoretisch over beginnen te zwetsen, dat twee even grote dingen absoluut niet bestaan:
want je kan altijd met een kleinere eenheid meten: meter, decimeter, centimeter, millimeter, micrometer, nanometer,angström, picometer, ferntometer, attometer, zeptometer, yoctometer, ...
en uiteindelijk vind je toch een verschil in grootte.

Maar het is de vorm die van sneeuwvlok tot sneeuwvlok verschilt. Steeds opgebouwd rond de zes symmetrieassen van een vlok.

Toch mooi, hoe zoveel chaos ons rust kan geven.
Misschien toch eens uitleggen aan mijn vrouw.

Leve 2013

Als getal stelt 2013 niet zoveel voor:

het heeft wat delers: 1, 3, 11, 33, 61, 183, 671, 2013
het is oneven.
de som van zijn echte delers(963) is kleiner dan het getal zelf
MMXIII is zijn Romeinse weergave
binair ziet hij er zo uit :11111011101

Dus niet zo bijzonder! Maar ja, zoveel bijzondere getallen zijn er dan ook weer niet! En het zou oneerlijk zijn 2013 met pi te vergelijken of met het getal 0 of 1 of een priemgetal of een volkomen kwadraat of ...

En toch heeft het evenveel recht om te bestaan en zoals bij vele getallen, als je goed zoekt vind je toch nog iets bijzonders:

2013 bestaat namelijk uit de eerste 4 natuurlijke getallen 0,1,2 en 3
het jaar hiervoor waar ook de eerste vier natuurlijke getallen in voorkwamen was 1320
dat is dus 693 jaar geleden
693 bestaat dan weer uit de zelfde cijfers als 963(de som van de echte delers van 2013)

Je ziet, als je even moeite doet, dan is elk getal wel interessant.

Het is zelfs wiskundig te bewijzen dat alle getallen bijzonder zijn:

Bewijs:
Neem aan dat er niet-interessante getallen bestaan.
Dan volgt daaruit dat er ook een laagste getal L bestaat dat niet-interessant is.
Maar aangezien dat L het laagste niet-interessant getal is, is L dus een bijzonder getal.
Dat geeft een tegenstrijdigheid en daarom is de aanname niet waar.
Alle getallen zijn dus bijzonder

Leve 2013

Dit is tevens ook het bewijs dat alle mensen bijzonder zijn.  Fieoew...

Wauw....

Liefste lezers,

Deze video kan ik jullie om verschillende reden niet onthouden:

1. het is een mooie presentatie
2. vrouwen die iets vertellen over wiskunde, lijken (nog)mysterieuze(re) wezens
3. wiskunde krijgt hier iets poëtisch
4. het is echt wauw, ook al snap je er geen jota van
5. de sleutel tot het wau-mysterie is dodelijk eenvoudig
6. wiskunde is kei-tof

Wil je weten wat wau is?

Sorry....

Tja, ik moet me verontschuldigen bij alle cafévrienden van vroeger. Ik heb ze iets wijsgemaakt. Een welgemeende sorry daarvoor.
Het begon steeds met dezelfde vraag:'Hoe dik wordt een papier als je het 50 maal dubbelvouwt?' De meesten onderen hen begonnen zo wat te rekenen en kwamen tot een oplossing die belachelijk ver van de waarheid stond. Antwoorden zoals 20 cm of ongeveer een meter deden de wiskundige sadist in mij trillen van plezier. Daar zeg ik geen sorry voor hoor, eerder bedankt.
Maar ik zei er altijd bij:' Ge kunt het niet echt testen, want een papier, hoe groot ook, kan een mens niet meer dan 7 keer dubbelplooien.' En hiervoor wil ik mij verontschuldigen. Kijk maar naar het onderstaande filmpje dat mijn uitspraak tegenspreekt!

Het lukt deze hardwerkende studenten het WC-papier 13 keer te vouwen.

Vanuit een schuldgevoel beloof ik toch nog een pintje voor diegene die mij toont hoe hij of zij een A4 papier 7 keer kan dubbelvouwen.

O Ja, voor diegenen die het antwoord willen weten, die mogen het zelf uitrekenen, maar het is in ieder geval veel hoger dan de afstand van de zon tot de aarde(+/-150miljoen km).
TIP: Denk exponentieel! Gebruik een rekenmachientje dat veel cijfertjes kan tonen. En ga ervan uit dat een papier ongeveer 0,01cm dik is. Of ga naar deze site!

Tatoeage

Formules hebben me altijd gefascineerd! Als ik voor het eerst een onbegrijpelijke formule zie, lijkt ze zo uit een of ander toverboek te komen. Enkel leesbaar voor ingewijden. En ja, bij die ingewijden, daar wil ik kost wat kost bijhoren.
Ik herinner me nog de eerste lessen wiskunde dat we leerden rekenen met letters. 'Wauw, met letters!' Iedereen moest het horen dat ik kon rekenen met letters.
Ongelooflijk dat er zoiets bestond zoals a + b= c en om een of andere reden vond ik x + y = z nog geheimzinniger.
Heel dat 'hocus spocus' sfeertje stond me wel aan. Het motiveerde me om te begrijpen. En de goesting, om meer en ingewikkeldere formules te beheersen, groeide naarmate de jaren vorderden.

Mijn eerste idee was om jullie hier een opsomming te geven van enkele pareltjes van formules en symbolen, maar voor de geïnteresseerden onder jullie verwijs ik hiervoor naar mijn derde beste vriend google.
Ik val jullie enkel lastig met één pareltje van een formule:

Hoe kunnen zo'n vijf belangrijke getallen (e, i, π, 1 en 0) in zo'n mooie eenvoudige formule gestoken worden? Prachtig toch!
De formule is al bewezen (bedankt Euler!), maar hoe we de formule moeten begrijpen weten 'de wiskundigen' nog niet! 

Als ik ooit een tatoeage laat zetten dan zal deze formule erin zitten! 

Cool, hoor ik jullie denken! En jullie hebben weeral gelijk!

Dank u wel buren!

Onze buren hebben een mooie  tuin, met veel bomen. We genieten dikwijls van het zicht. Het nadeel is wel dat ons koereke soms overwoekerd wordt door afgevallen blaadjes van hun bamboe. Maar toch ook hiervoor bedankt want,...

De afgevallen blaadjes deden me plots denken aan een wiskundig experiment dat het getal pi benadert. Ontdekt door: Georges Louis Leclerc Comte de Buffon (1707-1788). Hij deed het experiment wel met naalden.

Kort uitgelegd met behulp van de bamboeblaadjes van de buren:
Op mijn tuintafeltje liggen willekeurig wat blaadjes, die ongeveer dezelfde lengte hebben als de breedte van de balkjes. De verhouding van het aantal blaadjes dat de lijnen kruist met het aantal blaadjes dat de lijnen niet kruist benadert het getal pi. Als er nu nog meer blaadjes waren gevallen zou de benadering nog juister zijn. Dus aan de buren:'Laat ze maar vallen!'

Maar het wordt tijd om terug met de voetjes op de grond te komen en met een handvleugeltje de blaadjes schoon op te vegen en in de GFT-container te gooien. Wat zal het vrouwtje weer blij zijn!

aantal blaadjes op de lijnen:17

aantal blaadjes niet op de lijnen:5

17 : 5 = 3,4 (wat toch al een redelijke benadering is van pi)

er kan over het juiste aantal wel gediscussieerd worden

10 miles

Ik ben nu reeds 4 dagen gestopt met roken, proficiat Koen, maar wat straffer is: 'Ik heb 25 jaar gerookt!'. Af en toe maakte ik voor mezelf  rekensommetjes tijdens het roken, die steeds verband hielden met het het roken.
Hier een toepasselijk resultaat van een van mijn 'rekenrooktussendoortjes'

in 25 jaar tijd heb ik:
- 200750 sigaretten gerookt
- aan gemiddeld 4 minuten per sigaret heb ik dus 803000 minuten besteed aan het roken.
- dit komt ongeveer overeen met anderhalf jaar aan één stuk door roken!!!
- als ik alle 200750 sigaretten achter elkaar leg  (gerolde sigaret is ongeveer 7, 9 cm) heb ik ongeveer 10 miles aan sigaretten gerookt!

Conclusie: Ik kan de 10 miles roken op anderhalf jaar.

vanzelfsprekend ben ik een groot voorbeeld voor de jeugd!

Happy Birthday

Overkomt het jou ook wel eens? Je zit op café met 22 man en plots valt het je op dat alle gesprekken gestild zijn! Je denkt:'Tijd om een wiskundig wetenswaardigheidje in de groep te gooien!' Je vindt het wel wat spannend, want je kent de mensen niet, dus je wacht nog even, maar de stilte roept om gevuld te worden. 

Stoutmoedig daag je de aanwezigen uit: 'Wedden voor een pintje dat er in deze groep twee personen zijn die op dezelfde dag jarig zijn!' ...
Deze uitspraak kan tot meerdere reacties leiden, gaande van: 'Volledig negeren van je weddenschap, met als gevolg een stilte die nog pijnlijker is dan voorheen' tot 'het dolenthousiast aangaan van de weddenschap'.

Laat ons uitgaan van een groep enthousiastelingen die in koor scanderen: 'Allé jong, da kan toch nie, wij gaan de weddenschap aan met jou hoor!' 
Dan gaat je wiskundehart toch sneller kloppen, want als wiskundefanaat weet je, dat je slechts 23 mensen nodig hebt om 50% kans te hebben de weddenschap te winnen.
50% kans is niet echt veel, maar gokken mag ook nog wel plezant blijven hé! En als je dan verliest heb je er misschien weer wat wiskunde vrienden bij.

De eerste keer dat ik met dit verjaardagsprobleem geconfronteerd werd, onstond er een puberale opstand in mijn brein. De logica won het weer van mijn intuïtie. Tja, en ik geef toe, dat kan vervelend zijn.

Let op: dit filmpje is enkel geschikt voor de ware wiskundefreak!

Rudy Rucker

Als 15-jarige knaap kwam ik Rudy Rucker tegen. Totaal onverwacht sprong hij in het zicht! Wat Rudy me liet zien was van ongekende grootte. Rudy liet me  zien dat er meer was dan wat aftrekken en vermenigvuldigen alleen. Deze ontmoeting begon nochtans heel onschuldig:

We hadden in ons gezinnetje weinig tradities. Eén ervan was de jaarlijkse boekenbeurs. We mochten dan van ons moeke één boek kiezen. Afsluitend gingen we dan met onze boekenbuit chinees eten.

Het spreekt voor zich dat ik en mijn twee zussen en ons moeke een toch ietwat uiteenlopende interesse hadden. Dus het duurde niet lang of ik zwierf alleen rond. Eerst ging ik naar jaarlijkse gewoonte langs de stripverhalen, maar als puber wil je wel eens wat meer. Dus algauw stond ik alleen tegenover Rudy Rucker. Hij vroeg me om gepakt te worden en toen ik hem had genomen wist ik:'Dit boek wil ik kopen!'.
De titel van dit boek was 'oneindigheid' Al gauw zag ik een tweede boek van hem liggen:'De vierde dimensie'. Vanaf toen zat ik in een dilemma, want de traditie schreef voor: één boek, geen twee. Nu had ik ons moeke wel snel overtuigd.
Ik denk achteraf gezien dat ze zo trots was op haar puberende zoon, omdat hij  koos voor zo'n intellectuele boeken dat ze per definitie niet anders kon dan de toestemming te geven ze alle twee te kopen.
Ik wil Rudy echt bedanken, want, als er al zoiets bestaat als wiskundige ontmaagding, dan heeft hij me ermee geholpen. En 't was totaal niet pijnlijk. Later nog meer over onze Rudy!

Ik prijs Rudy Rucker gelukkig dat hij ver van het Nederlandstalig grondgebied geboren is.(Amerikaan)

53078507

Drieënvijftigmiljoen achtenzeventigduizend vijfhonderdenzeven is het eerste getal dat me deed blozen. Ik heb het rond mijn 13e levensjaar wel honderden keren ingetikt. Er zat een zekere spanning achter, die me nog lang is bijgebleven. Ook in het pre-internet tijdperk kon je toen al prikkels krijgen, enkel en alleen opgebouwd uit nullen en enen*. Dus ik wil het hier officieel: 'mijn eerste computer gerelateerde, erotische prikkel' noemen. Vaag herinner ik me er nog een verhaaltje bij: 5 dames gingen op 30/07/85 om 07 uur een kamer binnen en wat zag je daar?
De opmerkzame lezer heeft ontdekt dat als je deze getallen achter elkaar zet inderdaad 53078507 te zien krijgt.

Wil je het geheim van mijn prikkel te weten komen? Bekijk deze afbeelding dan ondersteboven!
Freud zaliger zal misschien beweren dat hier mijn passie voor cijfers en getallen is ontstaan.


*voor de iets simpelere bloglezer: een rekenmachine werkt, net zoals de computer, ook enkel met nullen en enen!

Krat Ice-Tea

Ok, ik geef het toe: 'Wiskunde Kei Tof' is voor de gemiddelde mens eerder een afschrikwekkende titel. Ik denk niet dat deze woorden favoriete zoektermen zijn in onze zoekgod 'Google'. Ik weet zelf uit ervaring dat sommigen eerder zullen stellen: 'Wiskunde de Hel' en niet in het minst voor een zekere naamgenoot Koen V. Hij werd ooit geconfronteerd met de zuivere logica van de wiskunde. Zo erg zelfs dat de confrontatie: 'gezonde boerenverstand' versus 'logica' hem vreselijk veel pijn deed. Hij ging zelf zover dat, als ik hem kon overtuigen met mijn gelijk, hij mij een krat Ice-Tea beloofde. Natuurlijk kon ik mijn gelijk zwart op wit bewijzen, maar toch, ook al begreep hij mijn bewijs, de werkelijkheid was te hard voor hem. Blijkbaar werkt er dan een of ander mechanisme in de mens, dat tegen beter weten in, je toch wilt beschermen voor op het eerste zicht 'klinkklare onzin'.
Waar ging het dan allemaal over? Wel heel simpel gesteld: 

1. span een touw strak rond de aarde
2. maak dan het touw 1 meter langer
3. dan hangt het touw dus nog steeds rond de aarde
4. maar dan overal ongeveer 15cm van de aarde verwijderd

ter verduidelijking een kleine tekening:

En waar Koen V. helemaal zot van werd dat dit ook geldt voor een 5 frank stuk. Dus touw er rond, 1 meter langer maken, overal 15 cm verwijderd van de rand.
Voor het bewijs kan je me altijd contacteren. Ik leg het je graag uit! En aan Koen V.: 'Ik wacht nog steeds op mijn krat Ice-Tea'

Wiskunde-kei-tof

Geld verdienen met bijles  geven was soms een noodzakelijk kwaad om daarna van die centjes op café te kunnen gaan en sigaretten te kopen. 't Was snel verdiend! Ik vroeg 120 frank voor een uurtje aan mensen die ik kende en 150 frank aan vreemde mensen.
Meestal is bijles geven hetzelfde verhaaltje: bijna examens, paniek bij de ouders, oei mijn zoon of dochter kan het nog niet, vorig rapport had  hij of zij al een buis, en ik weet er zelf niet genoeg van om zoonlief/dochterlief te helpen, wat nu?, ah ja die Koen Ferny studeert toch wiskunde, dus telefoontje met het hele relaas en ik die toezegde en op een bepaald moment aan de deur stond,...
De laatste hoop voor de wanhopige ouders en het was nu mijn taak om de wiskunde van een heel jaar door die kinderen hun strot te duwen.
Een hele opgave, zouden de eerder gestructureerde leerkrachten al zwetend zeggen, maar blijkbaar had ik een andere manier gevonden om die wiskundebrug van september tot mei te overbruggen. Een soort geheime formule die keer op keer werkte.
De uitdaging lag hem niet zozeer in het uitleggen van de leerstof, als wel die muur van 'het is te moeilijk', weg te werken. Ik bespaar jullie de uitleg hoe dit juist te werk gaat, maar het werkte: keer op keer waren de tekorten weggewerkt. Ik voelde me op momenten een soort wiskundebijles-goeroe.
De mooiste beloning die ik ooit gekregen heb is een T-shirt met daarop zelf geschilderd 'WISKUNDE KEI TOF' Ik heb deze T-shirt op vele momenten gedragen: chirokampen, familiefeestjes, op school, op feestjes, op café ... totdat hij volledig versleten was.
Spijtig genoeg heb ik hem niet meer. Maar soms heb ik het gevoel dat ik hem toch nog aan heb.

Hij moet er ongeveer zo hebben uitgezien: