Sneeuw!
Alles wat daarvoor chaos was, wordt even bedekt.
Rust.
Al is het maar voor even.
En toch is dit wit deken, dat zoveel rust uitstraalt, een toonbeeld van chaos.
Straffer nog, het summum van chaos.
Geen enkele sneeuwvlok lijkt op een ander:
Dan heb ik het niet over de grootte van de sneeuwvlok, want daar kan ik als wiskundige theoretisch over beginnen te zwetsen, dat twee even grote dingen absoluut niet bestaan:want je kan altijd met een kleinere eenheid meten: meter, decimeter, centimeter, millimeter, micrometer, nanometer,angström, picometer, ferntometer, attometer, zeptometer, yoctometer, ...
en uiteindelijk vind je toch een verschil in grootte.
Maar het is de vorm die van sneeuwvlok tot sneeuwvlok verschilt. Steeds opgebouwd rond de zes symmetrieassen van een vlok.
Toch mooi, hoe zoveel chaos ons rust kan geven.
Misschien toch eens uitleggen aan mijn vrouw.
